‘t Prikkelt als het door mijn keel glijdt, warm en tegelijk koud, een heerlijk gevoel door de slokdarm naar het zuur van mijn maag. Zuur bij zuur, niets waar de maagwand niet tegen kan. Papa zei: Haal een emmertje elektriciteit. Mama zei: Speel daar niet mee.
Mijn tanden kleven aan elkaar en ik dans schuddend en voel mijn haar lichter worden. Net alsof ik gevloekt heb, mag niet en stout, maar oh zo fijn.
Ik dein nu op en neer, alsof ik in de Dode Zee lig te drijven. De blanke hospitaaldeuren klappen dicht. Handen over mijn mond.
Het doosje met alles 
Plaats een reactie