Het nest

Het archief, meters en meters tekst. Alle verhalen kan je hier wel vinden. Ergens…

  • Dagdromen – 18 februari ’24

    Dat zal zo niet blijven, David van een half jaar geleden. Ik heb al nota’s gemaakt hiertussen, misschien sarcastisch, misschien oprecht, maar ze zijn in elk geval echt. Oh misère. Ik zit in de rats.  Dank je lieve Pascal om mij te overtuigen dit boekje op te bergen in plaats…

  • Dagdromen – 17 mei

    Ik ga eerlijk zijn, liefste dagboek: ik ben dit nu een beetje beu. Of ik schrijf niet, en voel me slecht dat ik niet aan het journalen ben zoals mijn goede voornemen dit jaar. Of ik schrijf wel en heb nadien geen tijd meer om iets anders te doen. En…

  • Dagdromen – 23 april

    De party was een groot succes. We hadden vrienden uitgenodigd, maar ook onze ouders en broer, zussen, families, het was die avond koppen lopen. Onze buren trouwens ook, maar die kwamen niet opdagen. Typisch dat volk hier.   Iedereen had het naar hun zin, Pascal en ik nog het meest. We…

  • Dagdromen – 22 april

    Party tonight! 

  • Dagdromen – 15 april

    Onze verhuis verliep vlekkeloos. Zelden zo druk voorbereid maar we zijn toch maar binnen de maand hier! Alles geregeld: onze boete voor vroeg opzeggen betaald, firma geregeld, dozen in orde met alle huisraad en boeken en afstandsbedieningen. Ik ben over de maan. Ik denk trouwens dat we enkel meer hebben…

  • Dagdromen – 10 april

    Ik moet wat regelmatiger schrijven als ik dit wil onderhouden. Er komt gewoon niets van in huis met de drukte.  

  • Dagdromen – 7 april

    Dagboek teruggevonden: verhuisd! Memo voor later: niet als eerste de dagboeken wegsteken onderin de doos.

  • Dagdromen – 15 maart

    (vervolg van 12 maart dus eigenlijk)   Wat ik zag daarbinnen… De villa was zo nodig nog mooier! Lange, dunne, grijswitte betongangen met hoge plafonds die altijd uitkijk gaven op de tuin, dat panoramische, die weidsheid. Geen deuren (ook vandaar de hitte, je moet álles verwarmen), witte, doorschijnende gordijnen voor als je…

  • Dagdromen – 14 maart

    Nog steeds een beetje op wolken aan het lopen!  Waar te starten? Aha! Weet je wat Pascal eergisteren flikte? We pakken doodleuk de bus! We stonden al buiten, ik goed warm aangekleed in mijn bruine knielange winterjas, waar natuurlijk geen mondmasker inzat. De enige plek waar je nog een mondmasker…

  • Dagdromen – 12 maart ’23

    We hebben een huis gekocht!!! Ik heb de datum eens voluit geschreven, voor zo’n belangrijke gelegenheid. Yes Yes Yes! Eindelijk uit dit miniflatje!  “Verdomde” moet hierboven bij staan. Verdomde huis. Pascal… Baby… 

  • Smaken

    Een afgeladen lepel vol met zoutige, sappige, en platgekookte prikkels.  Barbecue vlees lichtjes aangebrand door de browning reactie, zoet creërend in de gegroefde randen.  Smaakloze druppels op de tong van de stortbui, water dat proeft naar zichzelf.  Magnolia’s waarvan de witte bladeren tot heerlijk zacht en romig ijs worden vermaakt.  Een overgangspoort…

  • Geuren

    Bouillonsoep op het vuur, de stoom kolkend in multikruidige aroma’s.  Verkoold papier, luwe duwende giftige indringers op het palet.  Warme kasseien na een stortbui, walmen van verrukkelijk opstijgende ozon.  Bloesems zwaar van de lente. De belofte van bijen en vruchten.  Het overgangszintuig tussen ver en nabij, de afstand klein maken van een…

  • Horen

    Het borrelen van belletjes onder het deksel, de bouillon is warm.  Het gesizzel en gespetter van vlees, de olie vallend in de kolen.  De tokkelende tonen van druppeltjes op aarde, gedempte klei of natte poelen.  Het zoemen van bijen, zwaar beladen vleugels die luid door avondlucht wordt gedragen.  De wereld openbaart zich door verrassende…

  • Voelen

    De trillende hitte van bouillon tegen de bovenlip, de haren van de wimpers die meegeven.  De buik en darmen die zich roeren door verkeerd gebakken varkensvlees.  Druppels regen pianotoetsend op de huid, de blote benen en armen, de synthetische anorak in je nek.  Schors gebarsten onder de vingertoppen, de groeven onderling onderscheidbaar…

  • Kijken

    Vlekjes olie drijvend op de bouillon, langszij drijvend voorbij wortelpartjes en gestoomde broccoli.  Flikkerende vlammen van geel die aan een lucifer vasthangen.  Het weerspannige vervormde spiegelbeeld van bomen in een ondiepe plas water.  Een stilhangende zweefvlieg in de rapte herkend als een bij.  Het verste kimmetje aan de horizon dichtbij halend en ook de…

  • Zintuigen

    Draaiend in het rad bieden zintuigen de wereld aan. Realiteit wordt aan de lopende band gesponnen op het wiel van de grote Vijf en de tientallen anderen die als manen rond de planeet draaien die je kern is. Ze beïnvloeden alles, zorgen voor storm en windstilte; geborgen gesteente en opgegooid…

  • Knagen – Deel 9

    Martha zocht haar zus’ blik die in de verkeerde kast naar een glas zocht. De arts aan de telefoon hield stil en Martha plaatste de gsm op het keukenblad neer.  ‘Alles oke Anne?’ vroeg ze met een zo-vast-mogelijke stem. Het verhaal van Oliver weerklonk in haar oren. De slapeloosheid, het lawaai, het onstopbare zagen. …

  • Knagen – Deel 8

    ‘Allereerst: Wat men in het bloed van uw man vond, is een opwekkend molecule dat gelijkt op een van de amfetamines: cocaïne, speed, dat soort stimuli. Eigenlijk had het onderzoek daar kunnen stoppen, deze soort drug mixen met een anesthesie leidt tot foute inschattingen. De taak zat erop voor ze…

  • Knagen – Deel 7

    De familie Roermondt zat rond de lage, brede tafel in de woonkamer van Olivers villa. In stilte hadden ze geluisterd naar de voordracht door hun notaris, die stilte alleen doorbroken door Olivers galgenhumor of de gelaten snik bij de aanvang van het gemeenschappelijke weekend, het nieuwe laatste na hun vaders afscheid, twee…

  • Knagen – Deel 6

    Drie dagen na het bezoek aan de slaapkliniek belde het hoofd van de afdeling, een zekere dokter Mitchell Detour. Het weekend zat er natuurlijk voor iets tussen. Mijn slaapprobleem was uiteraard in die periode tot bij de schoonfamilie geraakt, wie ik allemaal zeer dankbaar ben voor hun welgemeende tips. Ik kon ze…

  • Knagen – Deel 5

    De volgende paar dagen zijn een serie wazige foto’s — een zeefdruk van verschillende afbeeldingen: ik in mijn werkstoel vastgekit op dezelfde mail; ik onderweg naar een open deur die toch gesloten blijkt en mijn hemd besmeur met koffie; ik met een koude koffie in de hand naast het koffieapparaat; ik…

  • Knagen – Deel 4

    Daarom deze brief: Ik ben bang voor het plastic masker van de anesthesie dat zoveel wegheeft van de mond van een oogloos en doorzichtig monster. Ik hoop dat ik deze brief over enkele dagen zelf kan openvouwen, na kan lezen en wegsteken, samen met de ondraaglijke slaap die op mij weegt en mij…

  • Knagen – Deel 3

    Ik werd geradbraakt — Ik was geradbraakt die ochtend, een ellendige pulpen pop. In mijn tijd heb ik menig nacht slaap gelaten, een bijwerking van op mijn niveau in de Belgische telecom te werken, dus ben ik wel een ochtendspiegel gewend. Toch verschoot ik van de aangedikte leeftijd die zich in het onsympathieke melklicht…

  • Knagen – Deel 2

    Bij wijze van stoerdoenerij stak ik een hand onrijpe bessen binnen, hopend op zowel een zachte lichting als een reactie als gekke en leuke oom. Wat ik kreeg was van de tieners amper reactie; voor mezelf een mond vol bitters alsof ik slechte gin had gedronken, het type dat in zeekroegen werd geserveerd aan…

  • Knagen – Deel 1

    Ik kan al veertien dagen niet slapen.  Ik kan het niet helpen. Het is niet dat ik lijd aan insomnia, of gewoon niet probeer, zoals sommigen mij verwijten. Ook koffie, of de cafeïne in thee, of een andere stimulans kan liggen; ik moet teleurstellen. Als het zo gemakkelijk was, ik…

  • Rimpels – Visite 5

    6 december 2024 Ik werd zes december opgebeld om een uur of negen, half tien (bij nakijken in mijn oproepen was het iets later zelfs: kwart voor elf). Een verpleegster van het AZ monica zei goeienavond en ik vreesde meteen het ergste. Maar in tegenstelling zei ze dat Dominique al…

  • Rimpels – Visite 4

    22 oktober 2024 Na de sessie met de droom mailde ik een aantal bevindingen naar Dominique waaronder uitleg voor wat Jamaica, hrt dorp, de cinema, en de film die speelde elk kon betekenen in context van zijn ziekte en in een niet fysiek ziek persoon. Ik had deze mail de…

  • Rimpels – Visite 3

    12 oktober 2024 Ik had een collega uitgenodigd voor de sessie die in dit verslag ongenoemd zal blijven op hun aanvraag. Deze persoon zal ik vanaf dit punt Juror noemen. Juror en ik bereidden samen de RSH voor die Dominique zou ondergaan. Dit hield onder andere in dat we een…

  • Rimpels – Visite 2

    7 oktober 2024 Ik zag of hoorde Dominique niet gedurende twee maanden, van die vijftiende augustus tot de zevende oktober. Plots stond hij aan mijn praktijk, ingeduffeld alsof voorbereid op een skireis ook al liet de herfstluwte op zich wachten. Ik had een patiënt op dat moment, en liet Dominique…

  • Rimpels – Visite 1

    15 augustus 2024 Dit is het naslagwerk over Dominique Monts, een patiënt van mijn, Abraham Delens, holistische praktijk die over een periode van vijf visites, startend op veertien augustus en eindigend op zes december een bepaalde onverklaarbare ziekte onderging en uiteindelijk eraan bezweek. Als zijn overziend arts en de persoon…

  • Hybrides – Hoofdstuk 8

    8. Later kwam Chloë erachter dat ze nog geluk had gehad. Er waren plaatsen waar men pas na weken de mensen aantrof. Of de ene plaats waar de hybride zwanger was geweest.

  • Hybrides – Hoofdstuk 7

    7. ‘Ik ga mijn schattig poesje zo lekker knuffelen seffes.’ zei Chloë toen haar vriendin de straat inreed van haar flat. ‘Twee weken is toch lang voor mijn schatje.’ ‘Ik vind vooral gek dat je al een week niets hoort van je oppas.’ ‘Pffff, die is waarschijnlijk dronken aan het…

  • Hybrides – Hoofdstuk 6

    6. Ed ontwaakte met barstende hoofdpijn. Zijn hele lichaam voelde beurs aan, alsof hij honderd klappen had geincasseerd. Hij probeerde over zijn gezicht te wrijven maar ontdekte dat hij dat niet kon. Zijn arm lag naast hem zonder te bewegen op de commando’s van zijn hoofd. Plotse paniek zetelde in…

  • Hybrides – Hoofdstuk 5

    5. Mayo glipte weg op de vijfde dag. Ed en een maat van een maat wiens naam hij niet kende, stonden samen te roken op het terras. De deur stond op een kier, en ze waren allebei net weg aan het kijken toen Ed de dikke staart om de hoek…

  • Hybrides – Hoofdstuk 4

    4. ‘Er is genoeg eten voor twee weken, de kattenbak moet je elke twee dagen doen, water geven, niet buiten laten zoals afgesproken en als er iets is, bel mij!’ Chloë overliep het lijstje voor de derde keer die ochtend, haar zenuwen voor de vlucht naar Namibië overgeslagen op de…

  • Hybrides – Hoofdstuk 3

    3. Ed zat voor zijn laptop te luisteren naar de nota’s die werden voorgelezen. Het meeste hiervan kende hij al en dus was hij meer bezig met de sudoku die op zijn gsm openstond. Hij wachtte eigenlijk vooral op het moment waarop de ‘Tot morgen’-ronde zou komen, en dan zou…

  • Hybrides – Hoofdstuk 2

    2. Ed Karrington had weer dezelfde droom. Hij wist dat hij droomde, zoals hij bij deze altijd deed. Een typische nachtmerrie die hem al achtervolgde sinds hij een jongen op de Engelse countryside was. Hij lag in zijn bed in het huis daar, dat niet meer bestond. Het bed wel…

  • Hybrides – Hoofdstuk 1

    1. ‘Hier poesje poes, kom dan.’  De man zijn stem klonk zijdezoet. De bruin met zwarte lapjeskat keek desondanks achterdochtig, de halve staart traag van links naar rechts zwiepend. ‘Pspsps. Kom naar ‘t visje.’ Een klein stukje makreel bungelde een paar centimeter boven de kasseien van het steegje. De man…

  • Herfst

    Hevige oostwind duwt het Kalmthoutse heidegras tegen de Aarde, boven de eiken en de beuken, hoog, kleurt de hemel blauw en in de groeihal drijven de kruidige stempels de herfst in, zoals het vee liefdevol naar de stal wordt geloodst. Een ven bespeelt gevallen bladeren, rood, geel, duwt ze op…

  • Zien is geloven

    Zien is geloven. Lange tijd (toch voor internet 3) was het adagium “Pics or it didn’t happen” de brute waarheid. Bruut ja. Je gelooft alleen bij beeld, nooit bij woorden van mensen die je zou moeten vertrouwen. Natuurlijk hoe zotter de claim, hoe zotter je bewijslast, ook zo’n bekend adagium…

  • Verloren

    Verloren lopen in de icoontjes op het scherm, een duim die ze elks selecteert in de wachtkamer, de nachtwinkel, de bus om dan te haperen op de routine bij heraanvinken van de eerste. Het besef, zinkend in de dichte braamstruiken, dat je vasthangt aan de appies. Als grijpende zuignappen op…

  • Reiken

    “Waarom moet ik reiken, strekken voor een beetje aandacht, een morseltje boter dat nog aan de vork kleeft, heerlijk sappig vettig, ik heb er nood aan, zo’n nood maar ik moet ervoor reiken altijd moet ik ervoor reiken altijd betekent dat ik niet gewenst ben niet gewild anders zou het…

  • Babygirl

    Babygirl speelde deze week op Cinema Urbana en de shelter was afgeladen. Meteen duidelijk waarom ze die film op zaterdag gooien, iedereen die hem vorig jaar niet zag, kon er op deze manier bij zijn. De trailer voorspelde ons een thriller tussen een oudere ceo en een jongere stagiair waarbij…

  • Herfst

    Hevige oostwind duwt het Kalmthoutse heidegras tegen de Aarde, boven de eiken en de beuken, hoog, kleurt de hemel blauw en in de groeihal drijven de kruidige stempels de herfst in, zoals het vee liefdevol naar de stal wordt geloodst. Een ven bespeelt gevallen bladeren, rood, geel, duwt ze op…

  • Flatgebouwen

    De anonimiteit van een flatgebouw uit zich enkel zichtbaar in de andere zintuigen. Elkaar zien is namelijk uit den boze, er wordt ruimte gecreëerd om net gemist te worden, aan te komen wanneer er gaat vertrekken of net twee minuten wachten bij de bovenste deur die open- en dichtgaat, de…

  • Rijst

    Rijst die verschuift op een tafelkleed. Ik wil nooit rijst tellen. Laat dit ook jouw vocabulaire binnensluipen. Laat dit ook komaf maken met je rijsttijd. -Quote uit Rijst-

  • Zeewater

    Stilstaand in het vloedende water, de gelige golfslag klotst geruisend tegen al natte kuitjes. Uitkijkend naar het strand, waarnemend tot de dijk staan koppeltjes te keuvelen, hun woorden overstemt door hollende kinderen en een schielijke lach van de dikke man naar links. Wat zeggen ze? Eén wijst, de vrouw, naar…

  • Stilhangen

    De trein rijdt noordwaarts, het vliegtuig daar hangend, stilhangend, legt de laatste kilometers zuidwaarts af. De bewegingen heffen elkaar schijnbaar op en komen tot stilstand, het vliegtuig ineens ter plekke zwevend. Het beeld is onmogelijk, onzichtelijk zelfs, zo fout als het daar van vorm verandert, eerst spits en dan, door…

  • Vasthouden

    Het spijt me dat vasthouden aan jezelf Verraad pleegt aan onze ouders

  • Zomerlit

    Ze verslindt traag. Ze neemt haar tijd. Het stapeltje dat ze bepotelt, dat uitgebeend in haar handen kleiner wordt, kermt en weert bij de volgende, afgemeten beweging. Het water dat naar chloor stinkt lapt koeltjes tegen de blauwgrijze tegels, kinderen spelen en kijken niet naar de vrouw onder de parasolschaduw.…

  • Uitslapen

    Uitslapen, uitrusten, uitzitten, bijslapen, dutten, middagdutje, hazenslaapje, siesta, ziekenslaap, dagdroom, nachtmerrie, natte droom, ontspannen slaapje, veldslaap, zomerslaap, winterslaap, hibernatie, slaapnatie, slaapziekte, kinderslaap, slapen als een baby, kattenslaapje, groepsdut, even gaan liggen, tukje, uiltje knappen, knorren, te bedde gaan, het laatste dutje, inslapen.

  • Hebben & Zijn

    Daarnet: een nummerplaat Heb, de twee ervoor signaleert de elektrische motor meer dan het rijden in de binnenstad. Het werkwoord als een nummerplaat, alsof je aanduidt dat je inderdaad in het bezit bent van je wagen, die heb je. Ik denk dat er ook nummerplaat Zyn rondrijdt, de ypsilon want…

  • Podcasting

    Tegenwoordig laten ze welieder een en elk aan het woord, gratis, met hun monden vol loze woorden, laat ze spreken, ze hebben iets te zeggen en te zeggen dan te luisteren, het is van meneer Pastoor: de moetes, het kansel, de spreker, sta op met u nat mombakkes en luistert…

  • Barcaaa

    Een vlucht Barca is 60 euro en twee uur (misschien is het tijd om eerlijk te zijn en de vluchttijd te rekenen plus de tijd die je op de vlieghaven bent? Gewoon een idee) en een treinrit erheen is over tien uur en 200 euro enkeltje. Het dilemma van de…

  • Rijst

    Scrollen, scrollen, scrollen, tik toks en insta reels en shorts op youtube en wat messenger aanbiedt en snapchat als dat nog meedingt en het is dezelfde app in een ander jasje en je moet, je zal, je blijft: scrollen. Zet het met een hoofdletter: Scrollen, schreeuw het: SCROLLEN. ’t Is…

  • Reizen als sport?

    Stop met liegen. Stap de vlieger op naar Mallorca en gun jezelf rust, gun jezelf verveling aan het strand. Daar start die vergeten Zelfverbetering die je zo broodnodig zoekt.

  • Antwerpen I

    Staand voor een gebouw dat al vierhonderd jaar ongeroerd op het zelfde plekje is mogen blijven, zichtbare geschiedenis dragend, kijk maar hoe de onderste stenen in elkaar duwen van lagen stof, roet, vernieuwende renovaties én de sloop van die renovaties, en voetafdrukken. Duizenden en duizenden slijtende voetafdrukken. De oude stijl…

  • Beeld

    Een verkleumde hand reikend naar de adem die trillerig uit de mond van een grafbezoeker zucht. Voorzichtig streelt de nog warme lucht over de bijna dode vingers, de nagels lang getrokken over de gedroogde handen, inzettende rigor mortis beweegt ze fijntjes en bloed klevend in de lijntjes van de identiteit.…

  • Antwerpen Twaalven

    Nu het eerste zonnetje langs is geweest en de fietsbanden heropgepompt, durven de laatste teneinde ook op pad door de nieuwstraten van Antwerpen, de Leien, de Mercator, de Singel en de Mechelsesteenweg. Knallen met twintig achter elkaar pedelecs langszoevend en de enigen die consequent helmen dragen, steppies van ’t zelfde…

  • De helaasheid der dingen

    En welke dingen. Dimitri Verhulst maakt dan geen romans, aan stijlzinnen die gevouwen als enveloppes opengaan voor de lezer geen tekort. Dit welbekendste van zijn repertoire, een prijkend exemplaar in menig boekenkast van de kringloop nadat grootvader de kaars uitblies of toch meegenomen naar huis, je kan met slechter thuiskomen…

  • Souvenir

    In het Frans zegt men souvenir om een herinnering te bedoelen en wat een woord om even te ringschatten. Een souvenir: een aandenken, een ansichtkaart, de schelp opgeraapt aan het zeezijden strand. Een verhaal dat je met ogen toe aanhoort, want ja, de zonsondergang lijkt zo stralend in het falende…

  • Reizen als sport

    Als zelfs marathons lopen niet meer voldoende is om indruk te maken, ga je blijkbaar op expeditie naar het Buitenland, de echte: de Broes, zij het de koude kapen van IJsland of de koude bergen in Pakistan of toch de koude Mt Everest, waar je voor een snelle selfie een…

  • Bouwheer België

    België is van de bouwheer. Dit is geen nieuw of spannend statement, algemene bekendheid haast, die 30 procent van de bevolking al lang gepasseerd.  Toch is het opvallend hoe je uit de plaatselijke winterdepressie komt en overal huizen ziet ontpoppen als madeliefjes uit de sneeuw. Eén: hoe werken die kwibussen…

  • De nood is het hoogst

    De nood is het hoogst: Traag moet ik gaan, héél traag. Elke onverwachte beweging maakt nu gevaarlijke luchtspiralen, en voor een slapende kan dat voldoende zijn om alarm te slaan. Hoe het brein dat doet, onmogelijk te zeggen, maar dat het zo is: aan den lijve ondervonden. Hoe vaak niet…

  • Slegte

    Overlaatst sta ik in de Slegte, wiens naam ik eindelijk vatte: de afgedankte, de ‘k wil ze niet meer, de slechte. Puns. Ik moest er zijn (de Slegte) om wat af te geven (sleutels) en vond de ontvanger niet (ai), dus zocht ik naar iets poëzieig in de daarvoor bestemde…

  • Kinderen kinderen

    Als mijn kinderen kinderen zouden willen, zouden ze die keuze niet moreel kunnen maken dus waarom ontneem ik hun die keuze niet.

  • The knight’s speech

    The paladin droned on about crusading and wickedness as Nokil cleaned the ruby. The body beneath him shifted uncomfortable and he sighed. “Armor,” he mumbled. The knight stammered and then started shouting. Nokil glanced up at the man. Too bad, he thought. The knight’s helmet twisted violently to the left,…

  • Twee zinnen slaag

    ‘Denk je dat ik dit graag doe hé, is dat het; kijk, ik slaag je enkel zodat ze dat op school niet doen.’  Die slaan ook hoor papa.  Denk je dat ik dit Graag doe kleine rotzak jij luistert ook nooit, hier, duidelijk met u dwaze trage kop: Ik Slaag…

  • Are we not all children once

    Are we not all children, once, in that bright eve of dawn, the light drawing long pale shadows, the halls misaligned in trembling candlewax and do we not all walk upon shells past doors bolted, locked, silently listening for noises which we would not wish unto our worst enemies, both…

  • Lofzang voor de kopende Belg 2

    Het was niet genoeg. De boodschap was onduidelijk, ongearticuleerd, ondoordacht misschien zelfs. Te gefocust op stijl. Te weinig op de inhoud. Die arme Belgen, die arme Vlamingen. Vertel een Vlaming dat je het niet uithoudt ergens en ze worden defensief. Vertel een Vlaming dat je verhuist en je bent een…

  • Zonnewende

    De zon is weer gestart aan de daling. Zes maanden heeft alles gedraaid rond die stijging, de opbouw tot het maxima, en nu, teneinde, zijn die kale kalenderstenen te Stonehenge finaal dit jaar hun verlicht gepasseerd. Het zomergetijde keert anno ‘25 niet weder. Ook dit is afscheid nemen. Zes andere…

  • Weinig

    Weinig in dit leven is de moeite om uit bed te komen zo waard als…

  • Belgien 2

    Een trotse Belg ben ik vandaag sinds ik iemand langs zijn neus hoorde zeggen dat Rubens niet Rembrandt was, je ziet dat de Belgische traditie is opgehouden in 1400 en sindsdien niets meer heeft voortgebracht. Zelden zo scheel gezien van ziedende razernij, waar haal je het lef vandaan om in…

  • CarRex Populi

    ’s Ochtends opstaan, gewekt door de constant voorbijrijdende stroom wagens en als je geluk hebt, en het is koud buiten, kan je de smog op je tong proeven, het roet zich diep in longen nestelend om daar zwart en dood te starten zweren. Toppie eigenlijk, koning auto, die rex populi…

  • Belgien

    Ik ben enkel een trotse Belg als iemand zegt dat België niets heeft voortgebracht. In alle andere gevallen ben ik de normale Belg: een klager. Het weer, de wegen, de files, de regering, de huizenmarkt, de normale markt, de vogeltjes die te vroeg fluiten en het zonnetje dat te vroeg…

  • Twelve million fools 

    A small planet’s worth.  Versus me.  “This cigarette doesn’t taste like cigarette. Hand me another!”  Just me.  “Child!”  “Lord?”  “What is the First Law.”  “Draw.”  “And the Second Law?”  “Sheathe.”  I can count them. All of them. It is already over.  “Light the cigarette.”  “Yes Lord.”  There is always need…

  • Herinneringen aan de savanne 

    Het staat stil, ginds bij de bloeiende boom, mijn prooi. Mijn oog viel er toevallig op, vandaag heb ik geluk want de jacht eindigt met de zon nog hoog. Ik moet het enkel pakken, zo simpel doch voorzichtig sluip ik dichter. De herfstblaadjes kraken niet onder mijn getrainde stappen. Ik…

  • Fietsers

    Fietsers zijn de grootste oppurtisten op de baan. Zoevend snellend tussen auto’s, brommers, voetgangers en andere fietsers om nog rap rap een oranje licht te halen. Een fietser zie je vaak niet aankomen tot die opdoemt en voorbij is, een gevaar dat net ontweken werd, een hartklopping extra, de wegenwetten…

  • Eeltig

    Mijn handen vereelten van het keer en keer hakken tot de boom om is, de timber geroepen, de taak geklaard. Mijn voeten eveneens, harde en later zacht geworden getuigen van veelvuldig berg of waterig dal. Maar iets waar geen eelt groeit, wat ondanks het constante afstoffen glad blijft, is de…

  • Last of my brothers

    I am the last of my brothers, a lone sentry where once we were six identical watchers. My last sibling has just been taken up by the God, his head twists and I count how many before I see it torn off his body. Four times, then his neck breaks.…

  • Time Out

    Kinderen spelen. Ze doen dit hard, en jij als ouder staat erbij met loze handen. Je kan ze niet begeleiden tijdens het spelen tot het te laat is, wanneer de vaas al gebroken is. Of erger.  Daarvoor is er Time Out ontwikkeld. Met onze cutting edge technologie beschermt u uw…

  • Sprong

    Gisteren stond Lorde op, de nieuwe single (als je dit leest, is het album al uit maar hé: de nieuwe), en ik had tijdens het afwassen een binnepretje. Die van ons wou uitleg. Dus ik zeg: hou u vast.  In Forest Gump heb je dit mooie moment waar Luitenant Dan…

  • Zes woorden

    JOLIEN  Onnatuurlijke kou. Papa is thuis. 

  • Hieroglieven

    Ltst zei os má’ke dt z gn wrd van mn smsn kon verstn, en ndrhand moetk hr glijk gaan gvn. ’t Is n soep, ltters die vlln door de plnken vd alineas, d enige die ovrblvn makn de tkst ng lsbaar mr ja, n n tijdje blft r ook niks…

  • The room my mother slept in

    I remember the room my mother slept in. It is a dark place, empty except for a bed, a washing till, a single wooden chair. A used nightshirt hangs over the chair, its sweat stains folding it into wrong shapes. My mother is not there, although she is near. A…

  • Zedde zeker?!

    Mama, papa, wij gaan aan kinderen beginnen.  Maar manneke toch, zedde zeker?! 

  • Een pervers vermaak

    Er is een speciaal type plezier, een bepaald pervers vermaak als je iets doet wat iemand anders expliciet zegt dat je niet mag doen.  Dingen zoals expres met uw mond open beginnen eten als iemand zegt dat je geen manieren hebt, op uw vingers getikt worden voor wijzen en toch…

  • Levende geschiedenis

    Weet je wat mij helemaal maf doet gaan? Waar ik mij oprecht in opwind, met een rood hoofd, stoom uit de oren en wit schuim in mijn mondhoeken. Dingen die niet thuishoren in een bepaald tijdperk maar daar wel vandaan komen.  Tennis.  Ik heb het over tennis.  Tennis is een…

  • A Room of People

    I knew all the people seated separately.  Lord Henry, a banker and a good fellow. A loyal husband, straight as an arrow, dependable.  Countess Whittaker, a daughter first, wife second. Majored in economics, quite the match.  Doctor Solomon, a man as wide as he stood high. Fond of cigarettes and…

  • 99.9 procent

    99.9 procent van alle ooit geleefde soorten op Aarde is nu uitgestorven.  Door jou maandelijkse bijdrage kunnen we dat samen 100 procent maken. En hier is het waanzinnige!  Je blijft gewoon doen wat je nu doet!! 

  • Taak Latijn

    Bjorn stapt voorzichtig over de Hubo afplaktape zodat die niet terug omkrult. Hij heeft al twee keer de negenhoek opnieuw gelegd, de eerste was niet gemeten, de tweede te klein, nu past het lijk er net in, al moest hij de benen in kikvors leggen. Zijn 18 vierkante meter kot…

  • VerThuizen 

    “Een huis is een plek; een thuis is iets dat je meeneemt.” Ik stiet het uit, plotsklaps, tegen niemand in het bijzonder maar de vrouw in de Albert Heijn rayon keek me nog eens geringschattend aan: weer een zatte student zal ze gedacht hebben. Als haar blik niet zo hard…

  • All Spiders are horrid

    All spiders are horrid. Small or large or in between, hairy, with shining bulbous abdomens and silent eyes that know of death and smell of traps.  All spiders are scary, made more by millennia of human fearmongering.   The third worst spider is the one you can see.  The second worst…

  • Draken bestaan niet

    Maar dat moet ook niet, de Aarde herbergt namelijk iets dat geen goud eet, maar botten, heelder dijbenen van ongelukkige berggeiten in één grote slokop als het moet. Gigantische beesten zoals de bergen die ze bewonen, een stipje aan de hemel dat uitgroeit tot een spanwijdte van tweeënhalve meter en…

  • KaThuizen

    Een kat moet volgens de wetten van het kathouden zes weken binnenblijven voor de buiten verkend mag worden. Deze lange periode wordt aangeschreven zodat het dier went aan een nieuwe plek, een woonst met nieuwe ouders na adoptie of een verhuis. Weglopen naar het bekende vorige is nog het minste…

  • Rijp

    Rijp op de baan. Wat een concept, ‘s morgens een graad of min een-twee, een open hemel die de koude doet uitdeinen en uit talloze monden witte wasem bloesemend. Begin maart en de winter behoudt haar koude grip op de bestrooide fietspaadjes, de vloekende ruitenkrabbers die dachten: “Ha, geen doek…

  • Librarian

    “Sir, do you understand? Please confirm that you understand so the process can begin.”  “I understand.”  A click. The phone disconnected. They were coming. They warned him. That was nice. Could he run? They were ferocious, that’s public knowledge. He had lent many books and kept more. It started as…

  • Ik zie Ik zie

    Het was een mooie zaterdagmiddag en Alf en Johnny reden op de achterbank van de oude Pinto naar zee.  “Ik verveel me”, zei Alf.  “We zijn net weg”, kwam een stem vooraan. Mama.  “Speel een spelletje”, zei een andere stem afwezig. Papa die op de kaart aan het kijken was. …

  • The bombs fell

    ‘I wonder what it’s like up there.’  Andrew didn’t reply so Nathan continued.  ‘Think about it. Do you think grass has started growing again? Or trees? I feel like the bark up there would be different.’  ‘Different how?’ Andrew asked.  ‘The trees might be larger so maybe… you know, the…

  • Tandjes

    “Flos je wel genoeg?” vraagt de oude man terwijl hij de ijzeren hamer zachtjes over de bovenste rij tanden trekt, zoals een tong erover glijdt en nakijkt of ze er allemaal nog zijn. Tussen duim en wijsvinger draait hij kalm de bloederige snijtand, zodat zijn slachtoffer alles goed kan zien,…