Dagdromen – 18 februari ’24

Dat zal zo niet blijven, David van een half jaar geleden. Ik heb al nota’s gemaakt hiertussen, misschien sarcastisch, misschien oprecht, maar ze zijn in elk geval echt. Oh misère. Ik zit in de rats. 

Dank je lieve Pascal om mij te overtuigen dit boekje op te bergen in plaats van weg te gooien. Jouw kleptomanie redt de dag teneinde. Wel… Redt het de dag? Ik kan in elk geval iets doen terwijl ik hier wacht. 

Ik ga verder gaan waar ik stopte. Sinds ik geen exacte dagen heb, doe ik het overzichtsgewijs, en niet in potlood. De punt hiervan is toch al te bot. Jongens toch, wat je denkt weggegooid te hebben en dan in een verhuisdoos terug te vinden… 

Plaats een reactie