Aan. Uit. Aan. Nul. Een. Nul. Aan.
Traag knippert de cursor. Roepend, tierend, stil brullend voor aandacht. Precies zelf verlegen. Vul mijn leegte, lijkt het te willen zeggen. Vul mijn tekstvak waar nu enkel vacuüm is, dat witte niets.
Het verticale streepje is zoals honderd-duizend-miljoen anderen, allemaal knipperend en schreeuwend om gevuld te worden, te bewegen over het witte, te leiden waar de letters enkel volgen. Knipperend op elke app, word-processor en mail.
Vul de leegte! Elke seconde van elke dag, honderd miljard keer over een gigantische aardbol terwijl de mensen enkel turen naar de knipperende lijn.
Papier was kalmer.
Het doosje met alles 
Plaats een reactie