Het doosje met alles

Het is drie maanden geleden dat we samen dronken en ik mis je. Vastbesloten strijdt de tijd voort, wentelend in een kolk van bezigheden en vergetelheid. In mijn eigen leugenachtige ogen lijkt het dan alsof ik je vergeet, je gedachte vervaagt als hete damp op een spiegel en mijn brein begint er vanuit te gaan dat dit de norm is. Des te simpeler te vergeten dat jij niet elke dag in mijn mondhoek leeft, gekerfde lijnen van samenzijn, wetenschap dat ook dit lange wachten tijdig eindigt. Blij zal het weerzien zijn dan, dat samen met de versnellende herfstdagen tegemoet loopt. Gemarkeerd vlammen nu de uren voorbij, weekdagen iksend uitkruisend. Nog eventjes, dat heuglijk weerzien. Het is drie maanden geleden dat we samen dronken en ik ben blij je zo te mogen missen.