21 december, de intrede van de winter. Raar toch hoe dat samenhangt met de langste nacht en het kantelpunt waarop eindelijk de vroeg donkerdeken opgetild begint te worden. Alsof winter niet het einde is maar net dat innige begin, de wereld weer instapklaar te maken voor krokuskusjes. Altijd krijgt winter dat slechtste verhaal toegediend: het monster onder het bed, de ijskoning op de pool hoewel winter net puur, eenlijvig en uitermate zichzelf is. Winter is een hard rennend kind onder lijdzame ogen en een tiener die zich insluit in de wanende warmte van mama, geen kwaadwillig gewetenloos wezen dat dood en verderf oogst. Die strijd ligt nu achter ons. Winter, winter is leven, nieuw leven.
Je zou bijna denken dat vroegere samenlevingen wisten waar ze mee bezig waren.
Het doosje met alles 
Plaats een reactie