“Flos je wel genoeg?” vraagt de oude man terwijl hij de ijzeren hamer zachtjes over de bovenste rij tanden trekt, zoals een tong erover glijdt en nakijkt of ze er allemaal nog zijn. Tussen duim en wijsvinger draait hij kalm de bloederige snijtand, zodat zijn slachtoffer alles goed kan zien, elke groef, elke ets moet duidelijk zichtbaar zijn, hyperrealistisch vergroot als een close-up in de bioscoop.
De man haalt de hamer terug en laat die rustig stijgen, zoals een karretje in een achtbaan, omhoog getakeld door vergeten processen. Op het hoogste punt wacht hij even, een seconde, niet langer.
Het doosje met alles 
Plaats een reactie