Het was een mooie zaterdagmiddag en Alf en Johnny reden op de achterbank van de oude Pinto naar zee.
“Ik verveel me”, zei Alf.
“We zijn net weg”, kwam een stem vooraan. Mama.
“Speel een spelletje”, zei een andere stem afwezig. Papa die op de kaart aan het kijken was.
“Wat dan?”
“Ik zie?”
“Jaaa”, riep Johnny.
“Nee” uitte Alf met tegenzin. Alles was beter dan ‘Ik Zie’ met Johnny.
“Ik zie, ik zie wat jij niet ziet” startte zijn broer.
Alf zuchtte.
“Iets rood!”
“De lucht?” vroeg Alf.
“Juist!” antwoordde Johnny triomfantelijk.
“Je kiest altijd hetzelfde” zei Alf.
Het doosje met alles 
Plaats een reactie