Bjorn stapt voorzichtig over de Hubo afplaktape zodat die niet terug omkrult. Hij heeft al twee keer de negenhoek opnieuw gelegd, de eerste was niet gemeten, de tweede te klein, nu past het lijk er net in, al moest hij de benen in kikvors leggen. Zijn 18 vierkante meter kot is wel heel klein voor dit soort kuren, des te meer nu de stapels boeken haast tot het plafond reiken en kaarsen laag branden. Beter dit snel af te werken.
Hij loopt drie keer tegenwijzerzin de negenhoek rond, het tapijt onder zijn voeten zacht met wat crunchy Dorito resten onder zijn blote tenen. Hij heeft geen toga, dus een kamerjas met bloemetjes, geleend van een kotgenote, volstaat. Hopelijk.
Bij de derde tour begint de kleinere negenhoek op het hart van de dode te bloeden en rommelt een diepe basstem door de flat die nooit uit de kleine borst kan komen.
Bjoooooooooorn
Je had beloofd te helpen als ik belde!
Bjorn ziet, ondanks de rigor mortis, het lijk berusten. Snel haalt hij van het bureau de taak Latijn boven en geint te schrijven, af en toe een vraag stellend waarop de dode geest sarcastisch maar eerlijk antwoord.
Het doosje met alles 
Plaats een reactie