Het doosje met alles

Mijn handen vereelten van het keer en keer hakken tot de boom om is, de timber geroepen, de taak geklaard. Mijn voeten eveneens, harde en later zacht geworden getuigen van veelvuldig berg of waterig dal. Maar iets waar geen eelt groeit, wat ondanks het constante afstoffen glad blijft, is de taalknobbel, die dikke kwab vet waar woorden over elkaar tuimelen, een kluwen waar Duits en Spaans naast elkaar, hand in hand leven om Monates in te vullen wanneer meses tekort schiet. Niet eeltige dikte maar duizelingwekkende diepte, onaangeschoten voor het grootste deel vergeten Frans, verschaald Duits en actiever Engels. Een uitgeschudde dikke Van Dale, onafgemaakte fladderende Zweedse puzzels, taal bestaat uit taal en drukt zich tot het eeltige balletje waar proza wordt geboren. 

Of hoe vereelte taalknobbel wenkbrauwen doet reizen, alsof de bestemming Noord-Nederland is.