’s Ochtends opstaan, gewekt door de constant voorbijrijdende stroom wagens en als je geluk hebt, en het is koud buiten, kan je de smog op je tong proeven, het roet zich diep in longen nestelend om daar zwart en dood te starten zweren. Toppie eigenlijk, koning auto, die rex populi gewijs de macht heeft genomen en nu mijn, ieders, broodnodige longen vult met gemeen stinkend roet, de doodse cocktail van zuurstof en zwavel met elke teug adem. Hoezo is de lucht in Delhi zo slecht dat een dag er wonen gelijkstaat aan een sigaret roken. En je hebt niet eens het plezier van de nicotineverslaving. Niets kan je nog hebben dezer dagen, groene energie leidt stiekem alleen af van de 90% van de microplastics afkomstig van autobanden.
Gelukkig kunnen we, Belg zijnde, rekenen op de klassieke traditie van bomen hakken om wegen te maken, fietsroutes nu eindelijk waarbij heelder prachtige dreven gerooid worden, bomen die hier staan sinds het einde van de Tweede Wereldoorlog en dik, groot, knap staan te pralen om maar te zwijgen van de des te meer nodige taak die luchtreiniging is geworden. Ach, we kunnen toch niet de baan aanraken, stel u voor, die drie dreiries die daar dagelijks ondankbaar overrijden.
Het doosje met alles 
Plaats een reactie