Een trotse Belg ben ik vandaag sinds ik iemand langs zijn neus hoorde zeggen dat Rubens niet Rembrandt was, je ziet dat de Belgische traditie is opgehouden in 1400 en sindsdien niets meer heeft voortgebracht. Zelden zo scheel gezien van ziedende razernij, waar haal je het lef vandaan om in het KMSKA te zeggen dat Rubens oubollig en nietsziend was, bijna mochten de suppoosten in plaats van klimaatklevers bloed van het doek schrobben. Goeie God wat, hoe bedoel je dat België cultureel het allemaal had kunnen opdoeken voor de geboorte van de renaissance. Jij denkt precies omdat onze zestig kilometer kustlijn geen Duitsers aantrekt dat je in mijn dorpje wat markant kan komen doen? België is een plek! Een locatie, een erfgoed, een piepklein landje met een culturele voetafdruk die u onder u kontje zou schoppen. Naast pater Damiaan en Poirot kan je een puntje zuigen aan de figuren die hier of daar geboren zijn in wat nu de landsgrenzen zijn geworden. De Vos is van het Waasland net als Mercator; de schilders die de noordelijke schilderkunst mee aftrapten, starten in Brugge en in Antwerpen en de Brabanders weefden kilometers tapijt om in de Sixtijnse kapel verbrand te worden bij de zoveelste plundering van Rome.
Dit alles maar om te zeggen, welk ander land heeft de saxofoon voortgebracht. Zonder België, geen Baker Street. En zonder Baker Street had de wereld de jaren negentig niet gehaald hoor.
Het doosje met alles 
Plaats een reactie