Het doosje met alles

Een verkleumde hand reikend naar de adem die trillerig uit de mond van een grafbezoeker zucht. Voorzichtig streelt de nog warme lucht over de bijna dode vingers, de nagels lang getrokken over de gedroogde handen, inzettende rigor mortis beweegt ze fijntjes en bloed klevend in de lijntjes van de identiteit. Het mos dat omhoog langs de pols is geduwd werkt het allemaal af.
De grafbezoeker blaast nogeens, maar de vingers bewegen niet zoals gisteren of de hele vorige week, de stilte van de ochtend is diep en treurig. Het rood gekleurde filtertje dat bovenop de grijze koker is gelijmd, duidt dat die vervangen moest worden. Gelukkig piept de CO2-melder niet in de tombe.
Een nieuw slachtoffer zal gezocht moeten worden. De grafdelver kijkt naar de langer wordende rij kokertjes en zucht nogmaals.