Het doosje met alles

Een vlucht Barca is 60 euro en twee uur (misschien is het tijd om eerlijk te zijn en de vluchttijd te rekenen plus de tijd die je op de vlieghaven bent? Gewoon een idee) en een treinrit erheen is over tien uur en 200 euro enkeltje. Het dilemma van de klimaatherkenner en de persoon die de mythe van persoonlijke voetafdruk mee heeft ingegoten in de mal van het wezen: Kies je ongemak en duur, maar goed voor het milieu.

Het is beter thuis te blijven. Maar Barcelona. Maar klimaat. Oke, misschien Klimaat. Maar Klimaat. Maar drie dagen werken en je bent nog niet aan een hotelkamer, aan een fietspas, aan de inkom voor de onaffe kerk. Hoezo kan ik de keuze maken die niemand maakt, biedt ze dan niet aan, ontneem dit onnodige dilemma.

Misschien is het dat. De goedkope vlucht, de dure trein, het duidt op beleid dat faalt. Europa kon treinen verbeteren. Dat is een optie. Maar dat zou betekenen dat er keuzes over landsgrenzen gemaakt worden en de harde Nationale rivieren en bergen maken dit nog steeds onmogelijk. Wij losers. Of misschien is dit ook een excuus om dat dilemma uit handen te geven, mensen in Catalonië zien u evengraag niet komen.

In Spanje rijden treinen op drie uur uit Barca naar Madrid tegen 300 km/h. Dan moet je niet vliegen.