Tegenwoordig laten ze welieder een en elk aan het woord, gratis, met hun monden vol loze woorden, laat ze spreken, ze hebben iets te zeggen en te zeggen dan te luisteren, het is van meneer Pastoor: de moetes, het kansel, de spreker, sta op met u nat mombakkes en luistert elkeen want tout cours: zij het digitaal, zij het analoog, klinken de monden dan botsen ze en botsen kan ook spijs kosten.
Hoor: een mening en die is gevloerd; die is mogelijks gelezen en verhaspeld, gelispeld opgerispt om voorgebroken op tafel in stukken uiteen te spatten in nog kleinder-
Sorry, mijn hart knort klagend op klop, ik stoor me en stoor jou met mijn eigen relaas, het is helaas zo: nu ook ik, sparren en sluiten met korte stroomstoten. Het is van zij die aan het woord blijven en de enige manier om bij de lees te blijven is halt houden.
Het doosje met alles 
Plaats een reactie