Babygirl speelde deze week op Cinema Urbana en de shelter was afgeladen. Meteen duidelijk waarom ze die film op zaterdag gooien, iedereen die hem vorig jaar niet zag, kon er op deze manier bij zijn.
De trailer voorspelde ons een thriller tussen een oudere ceo en een jongere stagiair waarbij de jongere de oudere onder zich legt met honden commando’s en de genderrollen eens gewisseld zijn: de oudere ceo is de vrouw. A24 als productiehuis, de verwachting voor een The Lighthouse-esqueke film zat hoog.
Wat we zagen was een romance met een modern, post MeToo verhaal en verder eigenlijk niets subversief. Geen kritiek; enkel verwachtingen die anders ingelost werden. Ik bedoel: ik had geen drie minuten durende dialoog verwacht over wat “toestemming” in een free-use relatie is. Geen thriller dus, als er iets was dat de spanning strak trok, was het de blijvende openheid van de jongere leden van de cast: geen krabbenmand voor de vrouwen en een verdoken open relatie.
Raar hoe dit als thriller werd gekaart, dachten ze dat die niet zou verkopen als droge romance? Is dat verbannen naar series misschien, netflix heeft de monopolie op romantiek en dus is het genre onder grote filmstudio’s weg. Spijtig zou dat zijn: Pride & Prejudice blijft een van de hoogtepunten van de eerste 21ste kwarteeuw.
Het doosje met alles 
Plaats een reactie