Het doosje met alles

6.

Ed ontwaakte met barstende hoofdpijn. Zijn hele lichaam voelde beurs aan, alsof hij honderd klappen had geincasseerd. Hij probeerde over zijn gezicht te wrijven maar ontdekte dat hij dat niet kon. Zijn arm lag naast hem zonder te bewegen op de commando’s van zijn hoofd. Plotse paniek zetelde in zijn buik, waar de kater het hardste klopte. Hij probeerde een ander deel van ziin lichaam te bewegen maar tevergeefs. Niets gehoorzaamde. Hij was gevangen zoals in zijn droom, starend naar het plafond. Als de zwarte poot die hij net kon zien uit zijn ooghoek er niet lag, had hij geweten dat hij nog droomde.

In een andere kamer hoorde hij het tikken van nagels op tegels en dan het kraken van kattenvoedsel.

Hij kon enkel nadenken, zijn brein de enige spier die wou werken. Hij had de katachtige gezien, hoe die hem had ingespoten met het geelgroene gif. Hij wist dat Mayo veranderd was in een spin. En omdat spinnen geen mond hebben die vast voedsel kan kauwen spuiten ze allesverterend gif in het lichaam van hun prooi om die dan, eens ze een soep zijn geworden, leeg te zuigen. Hij had weleens gehoord van katten die na de dood van hun baasje het baasje opaten, een lot dat oude katvrouwtjes wachtte. Dat was waarom hij zich zo slecht voelde, besefte hij. Zijn organen waren aan het verdwijnen.

Hij viel weer uit de wereld.

Toen hij bijkwam, zat Mayo op hem een kattenactiviteit te doen. Ze kneedde zijn borstkas met de voorste twee poten van het kattenlijf, waarbij het dikke buikdeel mee zwierde. Iemand was op de deur aan het kloppen, wat hem wakker had gemaakt, maar niets reageerde in de flat. Ed dacht aan de andere twee mensen die hier lagen toen hij binnenkwam, God mag weten hoelang geleden. Hij dacht aan de man die op Chloë’s bed lag met het gif in zijn brein, die moest al dood zijn. Een spin kon dagen leven van een gevangen vlieg. Hoelang tot het bakje eten van Mayo leeg was.

Hij kwam ‘s nachts bij want het verkeer was minder geworden. Hij kon een soort schuiven horen. Het leek nog het meeste op een stofzuiger die over de vloer gaat zonder aan te staan. Zodra hij bijkwam, viel hij weer weg, zijn lege maag bestond enkel nog in zijn hoofd.

Zweet parelde op zijn gezicht en Ed, die voorheen nog wel dingen voelde in zijn benen en armen, kon nu zelfs niet meer zijn tong in zijn mond proeven.

Het laatste dat Ed hoorde toen hij bijkwam, was het geluid van constant inhalerend zuigen. Hij kon net zien hoe Mayo in zijn borst een lange half doorschijnende slurf had gestoken waardoor een roodbruin goedje omhoog kwam. Zijn stervende brein besefte dat de kat hem aan het opeten was.