Het doosje met alles

Vlekjes olie drijvend op de bouillon, langszij drijvend voorbij wortelpartjes en gestoomde broccoli. 

Flikkerende vlammen van geel die aan een lucifer vasthangen. 

Het weerspannige vervormde spiegelbeeld van bomen in een ondiepe plas water. 

Een stilhangende zweefvlieg in de rapte herkend als een bij. 

Het verste kimmetje aan de horizon dichtbij halend en ook de blik die de diepte in jezelf peilt, beiden kijkend en al dan niet ziend. De ogen het engste orgaan, voor verlies en voor het opnemen van vernauwing. En tevens de honderd manieren waarop een blik iets betekent en iets opvangt, onbewuste communicatie in de eerste dertig seconden van een ontmoeting, het verdere bepalen van situaties. De overmaat aan alles tegelijk gebeurend, de hoeveelheid te verwerken en uiteindelijk blijft het bij kijken. In het ergste geval wordt het zelfs nog staren.  

Ga voor een andere oogopslag. Gun jezelf het  

Zien