Het borrelen van belletjes onder het deksel, de bouillon is warm.
Het gesizzel en gespetter van vlees, de olie vallend in de kolen.
De tokkelende tonen van druppeltjes op aarde, gedempte klei of natte poelen.
Het zoemen van bijen, zwaar beladen vleugels die luid door avondlucht wordt gedragen.
De wereld openbaart zich door verrassende geluiden je kant op te sturen. Geluid draagt van ver, bereikt onze ongelooflijk precies afgestelde oren als verkondigers van het Ginds of net het Hier. Onbenoemlijk krast een toonladder gevangen door de wind in zilveren bladeren die elkaar beritselen; de zee onbewoordbaar constant in het ruisen en dalen van de vloedlijn.
Horen wordt constant onafzetbaar in het hoofd en soms blijft stilte zoeken tot het hoogste goed. En ook stilte heeft een toonhoogte dan, bloed dat door aderen ruist, longen die vullen, dromen die stiekem meepraten.
Begin met actief horen. Kom mee
Luisteren
Plaats een reactie