Hybrides

Ed en Chloë, huisgenoten en studenten, komen in een levende nachtmerrie van onnatuurlijke wezens terecht.

Hybrides – Hoofdstuk 1

1. ‘Hier poesje poes, kom dan.’ De man zijn stem klonk zijdezoet. De bruin met zwarte lapjeskat keek desondanks achterdochtig, de halve staart traag van links naar rechts zwiepend. ‘Pspsps. Kom naar ‘t visje.’ Een klein stukje makreel bungelde een paar centimeter boven de kasseien van het steegje. De man hield zijn andere hand nonchalant…
Hybrides – Hoofdstuk 2

2. Ed Karrington had weer dezelfde droom. Hij wist dat hij droomde, zoals hij bij deze altijd deed. Een typische nachtmerrie die hem al achtervolgde sinds hij een jongen op de Engelse countryside was. Hij lag in zijn bed in het huis daar, dat niet meer bestond. Het bed wel nog, bij zijn ouders in…
Hybrides – Hoofdstuk 3

3. Ed zat voor zijn laptop te luisteren naar de nota’s die werden voorgelezen. Het meeste hiervan kende hij al en dus was hij meer bezig met de sudoku die op zijn gsm openstond. Hij wachtte eigenlijk vooral op het moment waarop de ‘Tot morgen’-ronde zou komen, en dan zou hij snel ook dag zeggen…
Hybrides – Hoofdstuk 4

4. ‘Er is genoeg eten voor twee weken, de kattenbak moet je elke twee dagen doen, water geven, niet buiten laten zoals afgesproken en als er iets is, bel mij!’ Chloë overliep het lijstje voor de derde keer die ochtend, haar zenuwen voor de vlucht naar Namibië overgeslagen op de dikke kat die lui in…
Hybrides – Hoofdstuk 5

5. Mayo glipte weg op de vijfde dag. Ed en een maat van een maat wiens naam hij niet kende, stonden samen te roken op het terras. De deur stond op een kier, en ze waren allebei net weg aan het kijken toen Ed de dikke staart om de hoek zag gaan. ‘Fuck!’ onderbrak hij…
Hybrides – Hoofdstuk 6

6. Ed ontwaakte met barstende hoofdpijn. Zijn hele lichaam voelde beurs aan, alsof hij honderd klappen had geincasseerd. Hij probeerde over zijn gezicht te wrijven maar ontdekte dat hij dat niet kon. Zijn arm lag naast hem zonder te bewegen op de commando’s van zijn hoofd. Plotse paniek zetelde in zijn buik, waar de kater…
Hybrides – Hoofdstuk 7

7. ‘Ik ga mijn schattig poesje zo lekker knuffelen seffes.’ zei Chloë toen haar vriendin de straat inreed van haar flat. ‘Twee weken is toch lang voor mijn schatje.’ ‘Ik vind vooral gek dat je al een week niets hoort van je oppas.’ ‘Pffff, die is waarschijnlijk dronken aan het uitslapen. Ik ga nog opkuis…
Hybrides – Hoofdstuk 8

8. Later kwam Chloë erachter dat ze nog geluk had gehad. Er waren plaatsen waar men pas na weken de mensen aantrof. Of de ene plaats waar de hybride zwanger was geweest.