Druppeltjes mist hangen levenloos in de lucht, niet wachtend op het aanwaaiende schouwspel. Er is geen besef van de zwaarte in deze situatie. Geen besef van de nu afgelopen week dik vocht in de atmosfeer.
Kolkende wolken hangen zoals overrijp fruit van te dunne takken, de lucht dreigt zich open te breken en de wolken voelen hoe het constante bewegen paniek zaait in de deeltjes, kleiner dan de kleinste microbe.
Geagiteerd.
Geladen.
De wereld staat stil. Een foto wordt genomen, een momentopname waarbij alles de adem inhoudt. De regen valt omgekeerd, plasma bestaat voor een halve seconde.
Dan oorverdovend stil.
Plaats een reactie